Zaburzenie nastroju wywołane alkoholem

Zaburzenie nastroju wywołane alkoholem charakteryzuje się objawami zaburzenia nastroju (np. depresyjny lub podwyższony nastrój, zmniejszone zaangażowanie w przyjemne czynności, zwiększony lub obniżony poziom energii), które rozwijają się podczas lub wkrótce po upojeniu lub odstawieniu alkoholu. Nasilenie lub czas trwania objawów znacznie przekracza zaburzenia nastroju charakterystyczne dla upojenia alkoholowego lub alkoholowego zespołu odstawiennego. Ilość i czas używania alkoholu są wystarczająco duże aby wywołać objawy zaburzenia nastroju. Objawów nie można lepiej wyjaśnić pierwotnym zaburzeniem psychicznym (np. zaburzeniem depresyjnym, zaburzeniem dwubiegunowym, zaburzeniem schizoafektywnym), co może mieć miejsce, gdy objawy zaburzenia nastroju poprzedzały początek używania alkoholu, jeśli objawy utrzymują się przez dłuższy czas po zaprzestaniu używania lub odstawieniu alkoholu lub jeśli istnieją inne dowody potwierdzające wcześniejsze pierwotne zaburzenie psychiczne z objawami zaburzeń nastroju (np. historia wcześniejszych epizodów niezwiązanych z używaniem alkoholu).

Kryteria diagnostyczne ICD-11

• obniżony lub podwyższony nastrój
• związek czasowy z używaniem alkoholu
• objawy powodują pogorszenie funkcjonowania

Jak rozpoznać

W ujęciu ICD-11 do rozpoznania jednostki Zaburzenie nastroju wywołane alkoholem brane są pod uwagę następujące objawy osiowe:

• obniżony nastrój

Najczęściej zadawane pytania

Jak rozpoznaje się Zaburzenie nastroju wywołane alkoholem według ICD-11?

Zgodnie z ICD-11 kryteria diagnostyczne jednostki Zaburzenie nastroju wywołane alkoholem (6C40.70) obejmują: obniżony lub podwyższony nastrój; związek czasowy z używaniem alkoholu; objawy powodują pogorszenie funkcjonowania.

Źródło WHO ICD-11

Zobacz ten wpis w oficjalnej przeglądarce WHO ICD-11: 6C40.70 – WHO ICD-11

Uwagi

Proszę zakodować również jednostkę chorobową (schorzenie) będące przyczyną