Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych
Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych jest zaburzeniem regulacji używania środka uspokajającego, wynikającym z powtarzanego lub ciągłego używania tych substancji. Cechą charakterystyczną jest silne wewnętrzne dążenie do używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, które objawia się upośledzoną zdolnością kontrolowania używania, pierwszeństwem ich używania nad innymi czynnościami oraz uporczywością używania pomimo szkody lub negatywnych konsekwencji. Tym doświadczeniom często towarzyszy subiektywne uczucie pożądania lub „głodu” używania tych substancji. Mogą również występować fizjologiczne cechy uzależnienia, w tym tolerancja działania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, objawy odstawienne po odstawieniu lub ograniczeniu używania czy powtarzane używanie leków uspokajających lub farmakologicznie podobnych substancji w celu zapobiegania lub łagodzenia objawów odstawiennych. Cechy uzależnienia są zwykle widoczne przez okres co najmniej 12 miesięcy, ale diagnozę można postawić, jeśli używanie środka uspokajającego jest ciągłe (codzienne lub prawie codzienne) przez co najmniej 3 miesiące.
Kryteria diagnostyczne ICD-11
- silne pragnienie użycia leków
- utrata kontroli nad używaniem
- kontynuowanie używania mimo szkód
- tolerancja leków
- objawy odstawienne
Jak rozpoznać
W ujęciu ICD-11 do rozpoznania jednostki Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych brane są pod uwagę następujące objawy osiowe:
- silny głód leków
- utrata kontroli nad używaniem leków
Diagnostyka różnicowa
Przy rozpoznawaniu jednostki Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych w diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę następujące zaburzenia ICD-11:
- Epizod szkodliwego używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.0)
- Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.1)
- Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, epizodyczny (6C44.10)
- Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, ciągły (6C44.11)
- Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, nieokreślony (6C44.1Z)
Najczęściej zadawane pytania
Jak rozpoznaje się Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych według ICD-11?
Zgodnie z ICD-11 kryteria diagnostyczne jednostki Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.2) obejmują: silne pragnienie użycia leków; utrata kontroli nad używaniem; kontynuowanie używania mimo szkód; tolerancja leków; objawy odstawienne.
Z jakimi zaburzeniami różnicuje się Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych?
Diagnostyka różnicowa jednostki Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.2) obejmuje: Epizod szkodliwego używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.0), Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.1), Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, epizodyczny (6C44.10), Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, ciągły (6C44.11), Szkodliwy wzorzec używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych, nieokreślony (6C44.1Z).
Źródło WHO ICD-11
Zobacz ten wpis w oficjalnej przeglądarce WHO ICD-11: 6C44.2 – WHO ICD-11
Otwórz w interaktywnej przeglądarce →