Odurzenie halucynogenami
Zatrucie halucynogenami jest klinicznie istotnym przemijającym stanem, który rozwija się podczas lub krótko po spożyciu halucynogenów, charakteryzującym się zaburzeniami świadomości, funkcji poznawczych, percepcji, afektu, zachowania lub koordynacji. Te zaburzenia są spowodowane znanymi farmakologicznymi skutkami halucynogenów i ich nasilenie jest ściśle związane z ilością spożywanego halucynogenu. Są one ograniczone czasowo i słabną, w miarę wydalania halucynogenu z organizmu. Występujące cechy mogą obejmować omamy, iluzje, zmiany percepcji, takie jak depersonalizacja, derealizacja lub synestezje (”równoczesne postrzeganie”, takie jak bodziec wzrokowy wyzwalający doznania węchowe), lęk, nastrój depresyjny lub dysforyczny, myśli ksobne, myślenie paranoidalne, zaburzenia oceny, kołatanie serca, pocenie się, niewyraźne widzenie, drżenie i brak koordynacji. Oznaki fizyczne mogą obejmować tachykardię, podwyższone ciśnienie krwi i rozszerzenie źrenic. W rzadkich przypadkach odurzenie halucynogenami może sprzyjać występowaniu myśli i zachowań samobójczych.
Jak rozpoznać
W ujęciu ICD-11 do rozpoznania jednostki Odurzenie halucynogenami brane są pod uwagę następujące objawy osiowe:
- omamy
- iluzje percepcyjne
Diagnostyka różnicowa
Przy rozpoznawaniu jednostki Odurzenie halucynogenami w diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę następujące zaburzenia ICD-11:
Najczęściej zadawane pytania
Z jakimi zaburzeniami różnicuje się Odurzenie halucynogenami?
Diagnostyka różnicowa jednostki Odurzenie halucynogenami (6C49.3) obejmuje: Zaburzenia transowo-opętaniowe (6B63).
Źródło WHO ICD-11
Zobacz ten wpis w oficjalnej przeglądarce WHO ICD-11: 6C49.3 – WHO ICD-11
Uwagi
Proszę zakodować również jednostkę chorobową (schorzenie) będące przyczyną
Otwórz w interaktywnej przeglądarce →