Majaczenie związane z używaniem leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych

Majaczenie wywołane lekami uspokajającymi, nasennymi lub przeciwlękowymi charakteryzuje się ostrym stanem zaburzonej uwagi i świadomości ze specyficznymi cechami majaczenia, które rozwija się podczas lub wkrótce po odurzeniu czy odstawieniu substancji lub podczas używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych. Określone cechy Majaczenia wywołanego lekami uspokajającymi, nasennymi lub przeciwlękowymi mogą obejmować splątanie i dezorientację, urojenia paranoidalne oraz nawracające omamy wzrokowe, dotykowe lub słuchowe. Ilość i czas używania leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych są wystarczające, aby wywołać majaczenia. Objawów nie można lepiej wyjaśnić pierwotnym zaburzeniem psychicznym, przez używanie lub odstawienie innej substancji czy inny stan zdrowia, który nie jest sklasyfikowany w zaburzeniach psychicznych, behawioralnych i neurorozwojowych.

Kryteria diagnostyczne ICD-11

• zaburzenia świadomości
• związek czasowy z używaniem lub odstawieniem leków

Jak rozpoznać

W ujęciu ICD-11 do rozpoznania jednostki Majaczenie związane z używaniem leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych brane są pod uwagę następujące objawy osiowe:

• dezorientacja

Najczęściej zadawane pytania

Jak rozpoznaje się Majaczenie związane z używaniem leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych według ICD-11?

Zgodnie z ICD-11 kryteria diagnostyczne jednostki Majaczenie związane z używaniem leków uspokajających, nasennych lub przeciwlękowych (6C44.5) obejmują: zaburzenia świadomości; związek czasowy z używaniem lub odstawieniem leków.

Źródło WHO ICD-11

Zobacz ten wpis w oficjalnej przeglądarce WHO ICD-11: 6C44.5 – WHO ICD-11

Uwagi

Proszę zakodować również jednostkę chorobową (schorzenie) będące przyczyną