Alkoholowy zespół odstawienny

Alkoholowy zespół odstawienny to istotny klinicznie zespół objawów, zachowań i/lub cech fizjologicznych, różniących się stopniem nasilenia i czasem trwania, który występuje po zaprzestaniu lub ograniczeniu używania alkoholu u osób, u których rozwinęło się uzależnienie od alkoholu lub używały alkoholu przez dłuższy czas czy w dużych ilościach. Objawy odstawienia alkoholu mogą obejmować zwiększenie aktywności układu autonomicznego (np. tachykardię, nadciśnienie, pocenie), nasilone drżenie rąk, nudności, odruchy wymiotne lub wymioty, bezsenność, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, nastrój depresyjny lub dysforyczny, przemijające wzrokowe, dotykowe lub słuchowe iluzje czy omamy, i rozpraszalność uwagi. Rzadziej stan odstawienia komplikują uogólnione napady toniczno-kloniczne. Stan odstawienia może przejść do bardzo ciężkiej postaci majaczenia charakteryzującej się splątaniem i dezorientacją, urojeniami oraz przedłużającymi się omamami wzrokowymi, dotykowymi lub słuchowymi. W takich przypadkach należy również postawić odrębną diagnozę majaczenia wywołanego alkoholem.

Kryteria diagnostyczne ICD-11

• zaprzestanie lub ograniczenie spożycia alkoholu
• wystąpienie objawów odstawiennych

Jak rozpoznać

W ujęciu ICD-11 do rozpoznania jednostki Alkoholowy zespół odstawienny brane są pod uwagę następujące objawy osiowe:

• drżenie rąk

Najczęściej zadawane pytania

Jak rozpoznaje się Alkoholowy zespół odstawienny według ICD-11?

Zgodnie z ICD-11 kryteria diagnostyczne jednostki Alkoholowy zespół odstawienny (6C40.4) obejmują: zaprzestanie lub ograniczenie spożycia alkoholu; wystąpienie objawów odstawiennych.

Źródło WHO ICD-11

Zobacz ten wpis w oficjalnej przeglądarce WHO ICD-11: 6C40.4 – WHO ICD-11

Uwagi

Proszę zakodować również jednostkę chorobową (schorzenie) będące przyczyną